Prudential 450×100

40 ແຫ່ງການເຕີບໃຫ່ຍ ເຂັ້ມແຂງ ເສດຖະກິດໝັ້ນທ່ຽງ ປະຊາຊົນຢູ່ດີກິນດີ

ແບ່ງປັນ:

40 ແຫ່ງການເຕີບໃຫ່ຍ ຂັ້ມແຂງ

ເສດຖະກິດໝັ້ນທ່ຽງ ປະຊາຊົນຢູ່ດີກິນດີ

ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສະຖາປະນາ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຄົບຮອບ 40 ປີ ( 02/12/1975 – 02/12/2015 ) ທີ່ຈະມາເຖິງນີ້ ທາງວາລະສານ ທາເກັດ (Target) ໄດ້ຮັບກຽດເປັນຢ່າງສູງຈາກ ທ່ານ ທອງສິງ ທໍາມະວົງ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສ.ປ.ປ. ລາວ ທີ່ໃຫ້ສໍາພາດຂຶ້ນປົກ ແລະ ຍົກໃຫ້ເຫັນຜົນງານພົ້ນເດັ່ນຂອງພັກ-ລັດຖະບານໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດຕະຫຼອດໄລຍະ 40 ປີຜ່ານມາ, ໂດຍສະເພາະທ່ານໄດ້ເນັ້ນໜັກແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ແຕ່ລະໄລຍະຈາກປີ 1976 ຈົນເຖິງປີ 2015.

ຂໍອະນຸຍາດຮຽນຖາມທ່ານວ່າ: ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນ 40 ປີຜ່ານມາມີບາດກ້າວຂະ
ຫຍາຍຕົວຄືແນວໃດ?

ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາ 40 ປີ ແຫ່ງພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາ, ສປປ ລາວ
ນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການພັດທະນາເປັນກ້າວໆມາ, ຄຸນນະພາບຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນເຜົ່າໄດ້
ຮັບການປົວແປງນັບມື້ນັບດີຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການນຳພາອັນສະຫຼາດສ່ອງໃສຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ, ໄດ້
ມີການດັດປັບແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດໃນແຕ່ລະໄລຍະໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະ
ພາບການທັງພາຍໃນ ແລະ ສາກົນ ເຮັດໃຫ້ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງ ສປປ ລາວ ມີ
ສະຖຽນລະພາບ ແລະ ມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ລັດຖະບານໄດ້ຖືເອົາແຜນພັດທະນາເສດ
ຖະກິດ-ສັງຄົມ ເປັນເຄື່ອງມືສຳຄັນໃນການກຳນົດທິດທາງພັດທະນາໃນໄລຍະສ້າງສາປະເທດ, ເຊິ່ງ
ໄດ້ສະແດງອອກໃນແຜນການປະຈຳປີ, 5 ປີ, ແຜນຍຸດທະສາດ 10 ປີ ແລະ 20 ປີ, ໃນແຕ່ລະໄລຍະ
ເຫັນວ່າມີການພັດທະນາທີ່ດີຂຶ້ນມາໂດຍຕະຫຼອດ ເຖິງວ່າຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກປັດໃຈພາຍໃນ
ແລະ ພາຍນອກເປັນຕົ້ນ: ວິກິດການການເງິນ 1997,ສະພາບຖົດຖອຍເສດຖະກິດສະຫະພາບເອີຣົບ
ແລະໄພພິບັດທາງທຳມະຊາດ. ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນແຕ່ລະໄລຍະລັດຖະບານໄດ້
ປັບປ່ຽນໄປຕາມສະພາບເພື່ອໃຫ້ແທດເໝາະກັບກາລະໂອກາດ ແລະ ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມື, ສ້າງ
ເພື່ອນມິດໃນທົ່ວໂລກເພື່ອຍາດແຍ່ງເອົາບົດຮຽນ, ການຊ່ວຍເຫຼືອ, ການລົງທຶນ, ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ກ້າວ
ໜ້າໃນໂລກ; ຊຶ່ງໝາກຜົນຂອງການພັດທະນາໃນແຕ່ລະໄລຍະມີດັ່ງນີ້:

  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນໄລຍະ1976-1977: ແມ່ນແຜນການປະຈຳປີຄັ້ງທຳອິດ
    ຂອງ ສປປ ລາວ ເຊິ່ງເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍແມ່ນຮຳບາດແຜສົງຄາມ ແລະ ຟື້ນຟູພື້ນຖານໂຄງລ່າງເສດຖະ
    ກິດ-ສັງຄົມ ທີ່ຖືກທຳລາຍມ້າງເພຈາກສົງຄາມໂດຍແນໃສ່ບູລະນະ ແລະ ຟື້ນຟູການຜະລິດກະສິກຳ,
    ອຸດສາຫະກຳ, ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ທຳມາຫາກິນ, ສາມາດຟື້ນຟູໂຮງຈັກໂຮງງານເພື່ອຮັບໃຊ້
    ພຶື້ນຖານການຜະລິດເຊັ່ນ: ໂຮງງານໄຟຟ້າ, ນ້ຳປະປາ, ໂຮງງານສ້ອມແປງກົນຈັກ, ໂຮງງານປຸງແຕ່ງ
    ອາຫານ, ປົວແປງ ແລະ ຟື້ນຟູລະບົບຄົມມະນາຄົມຂົນສົ່ງເພື່ອຮັບປະກັນການຈໍລະຈອນສິນຄ້າ ແລະ
    ການໄປມາສະດວກສະບາຍ. ດ້ານການສຶກສາ ແລະສາທາລະນະສຸກ ກໍເຫັນວ່າໄດ້ມີບາດກ້າວຂະຫຍາຍ
    ຕົວໄວ ເຫັນໄດ້ຈາກການຟື້ນຟູໂຮງຮຽນສາມັນທົ່ວປະເທດ ແລະ ຂະຫຍາຍໂຮງຮຽນໃໝ່ 100 ກວ່າ
    ແຫ່ງ; ໂຮງໝໍຫຼາຍແຫ່ງກໍໄດ້ປັບປຸງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນໄລຍະ1978-1980: ເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍແມ່ນສືບຕໍ່ຟື້ນຟູ
    ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຫຼັງສົງຄາມ ແລະ ປົວແປງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໃຫ້ນັບມື້ນັບ
    ດີຂຶ້ນ ໂດຍໄດ້ເນັ້ນໜັກໃສ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດເປັນສຳຄັນ ແນໃສ່ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ປະຊາຊົນ ມີ
    ທີ່ຢູ່ອາໃສ ແລະ ມີບ່ອນທຳມາຫາກິນເປັນປົກກະຕິ, ຟື້ນຟູເນື້ອທີ່ການຜະລິດກະສິກຳ, ປົວແປງຄືນບາງ
    ຕົວເມືອງທີ່ຖືກທຳລາຍໃນປາງສົງຄາມ, ຟື້ນຟູໂຮງງານອຸດສາຫະກຳທີ່ມີຢູ່ໃຫ້ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້.

ຜົນງານທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ແມ່ນສາມາດຟື້ນຟູນາເຮື້ອ ແລະ ຊ່າວນາໃໝ່ໄດ້ເກືອບ 100.000 ເຮັກຕາ ເຊິ່ງ
ສາມາດຜະລິດ ແລະ ເກັບກ່ຽວເຂົ້າໄດ້ເຖິງ 1 ລ້ານກວ່າໂຕນ; ບັນດາໂຮງງານປຸງແຕ່ງກະສິກຳ ກໍມີ
ການຂະຫຍາຍຕົວເຊັ່ນ: ໂຮງງານປຸງແຕ່ງອາຫານສັດ, ໂຮງງານຜະລິດຢາວັກແຊງ, ໂຮງງານສ້ອມ
ແປງລົດໄຖນາ ແລະ ໄດ້ຂະຫຍາຍອຸດສາຫະກຳນ້ອຍຫຼາຍແຫ່ງ, ໄດ້ສຳເລັດການກໍ່ສ້າງເຂື່ອນໄຟ
ຟ້ານໍ້າງື່ມໄລຍະ 2 ເຊິ່ງໄດ້ຍົກຄວາມສາມາດຜະລິດໄຟຟ້າຈາກ 30.000 ກິໂລວັດ ເປັນ 110.000
ກິໂລວັດ; ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກໍ່ສ້າງສ້ອມແປງ ແລະ ບູລະນະພື້ນຖານໂຄງລ່າງຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ຖືກທຳລາຍ
ຈາກສົງຄາມຄືນໃໝ່ ເຊັ່ນ: ລະບົບຊົນລະປະທານ, ສາງເຄື່ອງ, ທໍ່ສົ່ງນໍ້າມັນ, ອ່າງເກັບນ້ຳມັນ, ໂຮງຮຽນ,
ໂຮງໝໍ, ສຳນັກງານອົງການຕ່າງໆ; ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເປີດກ້ວາງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕາໜ່າງການສຶກສາໃຫ້
ນັບມື້ນັບຂະຫຍາຍຕົວຮອດປີ 1980 ສາມາດລຶບລ້າງຄວາມບໍ່ຮູ້ໜັງສືຂອງປະຊາຊົນໄດ້ 80%, ວຽກ
ງານສາທາລະນະສຸກ ກໍໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃນລະດັບດີສົມຄວນສະແດງອອກທຸກແຂວງ ແລະ ເມືອງ
ໄດ້ມີໂຮງໝໍ ແລະ 1/3 ຂອງຈຳນວນບ້ານທັງໝົດ ໄດ້ມີຖົງຢາປະຈຳບ້ານ.

  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ I (1981-1985): ເປັນແຜນຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ III ຂອງພັກ ໂດຍສະເພາະ ການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍການປະຕິບັດ 3 ປະການ (ການປະຕິວັດການພົວພັນການຜະລິດ, ການປະຕິວັດເຕັກນິກ-ວິທະຍາສາດ ແລະ ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ) ເພື່ອແນໃສ່ການຫັນຈາກກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຂະຫຍາຍອຸດສາຫະກຳ. ໃນໄລຍະນີ້ເສດຖະກິດຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 7.988 ລ້ານກີບ ໃນປີ 1980 ເປັນ 12.023 ລ້ານກີບ ໃນປີ 1985, ສະເລ່ຍແລ້ວແມ່ນເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 8,4% ຕໍ່ປີ. ລາຍຮັບສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນກໍໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 2,4ລ້ານກີບ/ຄົນ/ປີ ໃນປີ 1980 ເປັນ 3,4ລ້ານກີບ/ຄົນ/ປີໃນປີ 1985; ດ້ານກະສິກຳ ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວ, ເດັ່ນກວ່າໝູ່ແມ່ນການຜະລິດເຂົ້າ ແລະ ພືດສະບຽງອາຫານເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 1,05 ລ້ານໂຕນ ໃນປີ 1980 ເປັນ 1,4 ລ້ານໂຕນ ໃນປີ 1985 ສະເລ່ຍເພີ່ມຂຶ້ນ6%/ປີ; ດ້ານອຸດສາຫະກຳກໍໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈາກ 1.264 ລ້ານກີບ ໃນປີ 1980 ເປັນ 3.053 ລ້ານກີບ ໃນປີ 1985 ໂດຍສະເລ່ຍເພີ່ມຂຶ້ນ 23,6%;ດ້ານພື້ນຖານໂຄງລ່າງແມ່ນເລັ່ງໃສ່ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງສຳລັບກະສິກຳ, ອຸດສາຫະກຳ, ຄົມມະນາຄົມຂົນສົ່ງ; ດ້ານການສຶກສາກໍມີການພັດທະນາ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວເຊິ່ງໂຮງຮຽນສາມັນ ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ ຈາກ 6.452 ແຫ່ງ ໃນປີ 1980 ເປັນ 8.033 ແຫ່ງໃນປີ 1985 ສິ່ງທີ່ພົ້ນເດັ່ນໃນໄລຍະນີ້ ແມ່ນການສຶກສານອກລະບົບທີ່ເລັ່ງໃສ່ການລົບລ້າງຄວາມບໍ່ຮູ້ໜັງສືຂອງປະຊາຊົນ; ວຽກງານສາທາລະນະສຸກ ໃນໄລຍະນີ້ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວສະແດງອອກໃນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຈຳນວນໂຮງໝໍຈາກ 118 ແຫ່ງ ໃນປີ 1980 ເປັນ 124 ແຫ່ງ ໃນປີ 1985.
  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ II(1986-1990): ແມ່ນແຜນຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ IV ຂອງພັກຊຶ່ງເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍແມ່ນການສ້າງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດກະສິ
    ກຳ-ປ່າໄມ້, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການບໍລິການ, ປັບປຸງ ແລະ ສ້າງຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບ, ກົດໝາຍການ
    ຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຕາມກົນໄກໃໝ່ ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືກັບຕ່າງປະເທດ, ພັດທະນາການ
    ສຶກສາ, ສາທາລະນະສຸກ, ຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ເຖິງວ່າຈະເປັນໄລຍະທຳ
    ອິດຂອງການປະຕິຮູບເສດຖະກິດໃໝ່ເຊິ່ງປະສົບພົບພໍ້ກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍປະການ ແຕ່ອັດຕາ
    ການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດກໍມີທ່າກ້າວ ແລະ ຢູ່ໃນລະດັບ 4,4%, ອັດຕາເງິນເຟີ້ ໄດ້ຫຼຸດລົງ ຈາກ
    30,3% ໃນປີ 1985 ມາເປັນ 19,6% ໃນປີ 1990.

ໃນໄລຍະນີ້ຂະແໜງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ຫັດຖະກຳມີການຂະຫຍາຍຕົວເພີ່ມຂຶ້ນສະເລ່ຍ 8% ຕໍ່
ປີ, ຕົ້ນຕໍແມ່ນມາຈາກອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ, ອຸດສາຫະກຳຕັດຫຍິບ, ບໍ່ແຮ່ ແລະ ພະລັງງານເຊິ່ງແມ່ນຜົນຈາກການໄຫຼເຂົ້າມາຂອງການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ. ຂະແໜງກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ກໍມີການຂະຫຍາຍ
ຕົວໃນລະດັບສະເລ່ຍ 3,4%, ເນື້ອທີ່ການຜະລິດກະສິກຳໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີ ໂດຍສະເພາະເນື້ອ
ທີ່ການຜະລິດເຂົ້າໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 40%, ເດັ່ນກວ່າໝູ່ແມ່ນການຜະລິດສາລີ ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າສອງ
ທົບຈາກ 33.332 ໂຕນ ໃນປີ 1985 ເປັນ 81.823ໂຕນໃນປີ 1990 ໃນໄລຍະນີ້ໄດ້ມີການປະຕິຮູບ
ການຄ້າ ແລະ ອັດຕາພາສີນຳເຂົ້າໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ1-200% ເຫຼືອພຽງ 0-70% ເຊິ່ງເປັນການຊຸກຍູ້
ໃຫ້ຂະແໜງການຄ້າມີການຂະຫຍາຍຕົວ ໂດຍສະເພາະການນຳເຂົ້າສິນຄ້າຈາກຕ່າງປະເທດ ໄດ້ເພີ່ມ
ຂຶ້ນຈາກ 127 ລ້ານໂດລາ ໃນປີ 1989 ເປັນ 200 ລ້ານໂດລາໃນປີ 1990. ສຳລັບວຽກງານການສຶກ
ສາໄດ້ມີການເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ; ສຳລັບໂຮງຮຽນອະນຸບານຈາກ 297 ແຫ່ງ ໃນປີ 1985 ເປັນ 858
ແຫ່ງ ໃນປີ 1990 ແລະ ຈຳນວນນັກຮຽນສາມັນກໍຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີມາຮອດປີ 1990 ທົ່ວ
ປະເທດມີນັກຮຽນສາມັນເຖິງ 696.000 ຄົນ, ໃນນັ້ນ ອັດຕາສ່ວນການລົງທະບຽນຂອງແມ່ຍິງໃນຊັ້ນປະ
ຖົມກໍເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 47% ໃນປີ 1985 ເປັນ 54%ໃນປີ 1990. ສ່ວນດ້ານສາທາລະນະສຸກແມ່ນໄດ້
ສຸມໃສ່ການພັດທະນາໂຄງລ່າງຂັ້ນສູນກາງ ເຊິ່ງສະແດງອອກຄື: ຈຳນວນໂຮງໝໍສູນກາງແມ່ນເພີ່ມຂຶ້ນ
ຈາກ 4 ແຫ່ງ ໃນປີ 1985 ເປັນ 8 ແຫ່ງ ໃນປີ 1990 ແລະ ຈຳນວນພະນັກງານແພດໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີ ມາຮອດປີ 1990 ມີພະນັກງານແພດທັງໝົດ 10.000 ຄົນ.

  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີຄັ້ງທີ III (1991-1995): ແມ່ນໄລຍະສືບຕໍ່ປະຕິບັດແນວ
    ທາງປ່ຽນແປງໃໝ່ຮອບດ້ານຢ່າງມີຫຼັກການຂອງພັກທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ຢູ່ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ່ V
    ຂອງພັກ. ຕົ້ນຕໍແມ່ນແນໃສ່ສືບຕໍ່ຂະບວນການຫັນເສດຖະກິດທຳມະຊາດ ແລະ ເຄິ່ງທຳມະຊາດໄປສູ່
    ເສດຖະກິດຜະລິດສິນຄ້າຕາມກົນໄກຕະຫຼາດທີ່ມີການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ, ປັບປຸງ
    ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ສືບຕໍ່ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ດີຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ, ຂະ
    ຫຍາຍການຮ່ວມມືກັບຕ່າງປະເທດ ແລະ ດຶງດູດການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດເພື່ອສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ ແລະ
    ຂະຫຍາຍເສດຖະກິດຜະລິດສິນຄ້າຕາມກົນໄກຕະຫຼາດ; ໂດຍພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳ-ນຳພາຢ່າງໃກ້ຊິດ
    ຂອງພັກ, ລັດຖະບານໄດ້ກຳນົດ 8 ແຜນງານບູລິມະສິດແຫ່ງຊາດເພື່ອເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຂະ
    ຫຍາຍການຜະລິດສິນຄ້າ ແລະ ຍູ້ແຮງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ. ໃນໄລຍະນີ້
    ແມ່ນສາມາດບັນລຸຕົວເລກການເຕີບໂຕເສດຖະກິດໃນລະດັບສະເລ່ຍ 6,85%, ໂຄງປະກອບກະສິກຳ-
    ປ່າໄມ້, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ບໍລິການ ແມ່ນມີການພັດທະນາ ແລະ ໄປຕາມທິດທີ່ກຳນົດໄວ້ຄື: ໂຄງປະ
    ກອບກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ຕໍ່ GDP ຫຼຸດລົງຈາກ 60,7% ເຫຼືອ 55,2%, ອຸດສາຫະກຳ-ຫັດຖະກຳຕໍ່ GDP
    ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 14,4% ເປັນ 18% ສ່ວນບໍລິການ ແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄົງທີ່ຄືຈາກ 24,1% ເປັນ 24,5%,
    ອັດຕາເງິນເຟີ້ສະເລ່ຍປະມານ 11,12%, ລາຍໄດ້ສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນເພີ່ມຈາກ 213 ໂດລາ ໃນປີ 1990
    ເປັນ 334 ໂດລາ ໃນປີ 1995. ໃນໄລຍະນີ້ການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດ ແມ່ນມີທ່ວງທ່າເພີ່ມຂຶ້ນ
    ເຊິ່ງລວມຍອດການລົງທຶນໄລຍະ 5 ປີ ຫຼາຍກວ່າ2 ຕື້ໂດລາ ຫຼື ເພີ່ມຂຶ້ນ 59% ໃນນັ້ນການລົງທຶນ
    ຂະແໜງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ຫັດຖະກຳ ກວມອັດຕາສ່ວນ ເຖິງ 72% ຂອງການລົງທຶນຕ່າງປະເທດທັງ
    ໝົດ. ດ້ານພື້ນຖານໂຄງລ່າງລັດຖະບານກໍໄດ້ສຸມທຶນຮອນໃສ່ປະມານ 562 ຕື້ກີບ ໃນການກໍ່ສ້າງ
    ເສັ້ນທາງ ແລະ ຂົວ ພິເສດແມ່ນສາມາດຍາດແຍ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອເຂົ້າໃນການກໍ່ສ້າງຂົວຂ້າມນ້ຳຂອງ
    ແຫ່ງທຳອິດ(ຂົວມິດຕະພາບລາວ-ໄທ) ແລະ ສ້າງສຳເລັດໃນປີ 1994 ເຊິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກ
    ໃຫ້ແກ່ການຄົມມະນາຄົມ ແລະ ການຄ້າ-ການລົງທຶນລະຫວ່າງສອງປະເທດ ແລະ ປະເທດທີສາມ
    ນັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ. ການພັດທະນາ ແລະ ຂະຫຍາຍເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມໄດ້ເອື້ອອຳນວຍໃຫ້ແກ່ການ
    ຂົນສົ່ງສິນຄ້າເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 667,9 ໂຕນ ໃນປີ 1990 ເປັນ 1.470,2 ໂຕນ ໃນປີ 1995 ສະເລ່ຍ
    ເພີມຂຶ້ນ 44% ຕໍ່ປີ, ດ້ານການທ່ອງທ່ຽວໃນໄລຍະນີ້ແມ່ນມີການຂະຫຍາຍຕົວດີ ແລະ ໃນປີ 1995
    ເມືອງຫຼວງພະບາງກໍໄດ້ຖືກຮັບຮອງເປັນເມືອງມໍລະດົກໂລກເຮັດໃຫ້ມີນັກທ່ອງທ່ຽວເຂົ້າມາ ສປປ
    ລາວ ໃນໄລຍະ 5 ປີ ມີເຖິງ 720.749 ເທື່ອຄົນ ເຊິ່ງສາມາດສ້າງລາຍຮັບໄດ້ປະມານ 9 ລ້ານກວ່າ
    ໂດລາ. ສຳລັບວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດແມ່ນໄດ້ສຸມໃສ່ການແກ້ໄຂສະບຽງອາຫານ ແລະ ຢຸດຕິ
    ການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ແບບເລື່ອນລອຍ, ໄດ້ມີການກຳນົດເຂດຈຸດສຸມການພັດທະນາທັງໝົດ 11 ຈຸດ
    ສຸມເຊິ່ງກວມປະມານ 963 ໝູ່ບ້ານສາມາດສ້າງ ແລະ ສ້ອມແປງເສັ້ນທາງຊົນນະບົດໄດ້ 914 ກິໂລ
    ແມັດ, ສ້າງໂຮງຮຽນເຂດຊົນນະບົດ ໄດ້ 28 ແຫ່ງ, ຂະຫຍາຍເນື້ອທີ່ນາແຊງໄດ້ 278 ເຮັກຕາ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນລົງມາເຮັດນາ ໄດ້ 3.085 ຄອບຄົວ.
    • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ IV (1996-2000): ໄລຍະນີ້ແມ່ນແນໃສ່ສ້າງໂຄງ
    ປະກອບເສດຖະກິດຕາມຂະແໜງການ, ເຂດແຄ້ວນໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ໂດຍຕິດພັນກັບການປົກປັກ
    ຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ, ການພັດທະນາເຂດພູດອຍຊົນເຜົ່າ ແລະ ການແກ້ໄຂລະດັບການຫຼຸດໂຕນລະ
    ຫວ່າງຕົວເມືອງກັບຊົນນະບົດໃຫ້ຄ່ອຍໆຫຍັບເຂົ້າໃກ້ກັນເທື່ອລະກ້າວ, ເອົາໃຈໃສ່ປັບປຸງວຽກງານ
    ການພົວພັນ ແລະ ຮ່ວມມືກັບຕ່າງປະເທດເພື່ອຍາດແຍ່ງເອົາບົດຮຽນ, ທຶນຮອນ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອ
    ເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ ເຊິ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດມີການຂະຫຍາຍ
    ຕົວດີສົມຄວນສະເລ່ຍ 5 ປີ GDP ເພີ່ມຂຶ້ນ 6,2% ຕໍ່າກວ່າແຜນວາງໄວ້ 1,8% ສາເຫດກໍຍ້ອນຜົນກະ
    ທົບຂອງວິກິດການການເງິນອາຊີ ເຮັດໃຫ້ປະເທດ ປະສົບກັບໄພເງິນເຟີ້ໃນປີ 1999 ອັດຕາເງິນເຟີ້ສູງ
    ເຖິງ 128% ເຖິງວ່າ ຈະປະສົບວິກິດການການເງິນດັ່ງກ່າວແຕ່ລັດຖະບານກໍຄ່ອຍໆດັດປັບ ແລະ ສາມາດນຳເອົາເສດຖະກິດຂອງປະເທດຫຼຸດພົ້ນຈາກວິກິດດັ່ງກ່າວໄດ້ໄປພ້ອມກັບການເປີດກວ້າງການຮ່ວມ
    ມືກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ເຊິ່ງສາມາດຍາດແຍ່ງ ແລະ ດຶງດູດການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ ນັບມື້ນັບ
    ຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ອັນພົ້ນເດັ່ນໃນປີ 1997 ສປປ ລາວກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມເປັນສະມາຊິກສົມບູນຂອງສະມາຄົມ
    ອາຊຽນ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມເຂດການຄ້າເສລີອາຊຽນ (AFTA) ກໍຄືການເຂົ້າຮ່ວມແຜນງານຫຼຸດຜ່ອນກຳ
    ແພງພາສີ (CEPT) ໃນປີ 1998 ເປັນຕົ້ນມາ; ສຳລັບການດຶງດູດການລົງທຶນຕ່າງປະເທດບັນລຸ
    ໄດ້ປະມານ 3,9 ຕື້ໂດລາ; ດ້ານກະສິກຳກໍໄດ້ມີການຫັນປ່ຽນໂຄງປະກອບການຜະລິດເຮັດໃຫ້ການພັດ
    ທະນາຂະແໜງກະສິກຳ ໂດຍສະເພະໃນເຂດຊົນນະບົດໄດ້ມີການພັດທະນາທີ່ຫຼາກຫຼາຍເຊັ່ນ: ການ
    ຜະລິດເປັນຟາມ, ການຟື້ນຟູການຜະລິດແບບດັ້ງເດີມ ເຮັດໃຫ້ອັດຕາການຂະຫຍາຍຕົວເພີ່ມຂຶ້ນຂອງ
    ຂະແໜງກະສິກຳສະເລ່ຍ 5,2%; ດ້ານອຸດສາຫະກຳແລະ ຫັດຖະກຳໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ
    10,2% ຕໍ່ປີ. ສໍາເລັດການກໍ່ສ້າງໂຮງງານສີມັງແຫ່ງທຳອິດ, ສ້າງໂຮງງານປຸ່ຍຊີວະພາບ, ໂຮງງານ
    ປະສົມອາຫານສັດ; ພ້ອມນັ້ນກໍໄດ້ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການຜະລິດຂອງໂຮງງານເບຍ, ໂຮງງານ
    ນໍ້າຫວານ ແລະ ໄດ້ສຳເລັດການກໍ່ສ້າງເຂື່ອນໄຟຟ້ານໍ້າຕົກເທີນຫີນບູນ, ຫວ້ຍເຫາະ, ນໍ້າເລິກ ແລະ
    ເຂື່ອນຂະໜາດນ້ອຍຈຳນວນໜຶ່ງ; ດ້ານວຽກງານຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງ ກໍໄດ້ຮັບການພັດທະນາຢ່າງ
    ກວ້າງຂວາງ, ໂດຍສະເພາະເສັ້ນທາງຫຼາຍເສັ້ນໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ ແລະ ກໍ່ສ້າງໃໝ່ມີຄວາມຍາວທັງ
    ໝົດປະມານ 24.000 ກິໂລແມັດ, ໄດ້ຍົກລະດັບການກໍ່ສ້າງລະບົບຄົມມະນາຄົມທາງອາກາດເຊັ່ນ:
    ສະໜາມບິນວັດໄຕ ແລະ ສະໜາມບິນຫຼວງພະບາງ ໃຫ້ເປັນສະໜາມບິນສາກົນ; ດ້ານວຽກງານການສຶກ
    ສາກໍໄດ້ມີບາດກ້າວຂະຫຍາຍຕົວ ໂດຍສະເພາະໄດ້ສຸມໃສ່ພັດທະນາຄູ, ພັດທະນາຫຼັກສູດ, ປື້ມແບບ
    ຮຽນ ແລະ ພຶ້ນຖານວັດຖຸ-ເຕັກນິກ , ປະຊາຊົນຕື່ນຕົວ ແລະ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສຶກສານັບມື້ນັບ
    ຫຼາຍຂຶ້ນເຮັດໃຫ້ມີນັກຮຽນສາມັນທັງໝົດ ຫຼາຍກວ່າ 1,1 ລ້ານຄົນ ໃນປີ 2000, ອັດຕາການຮູ້ໜັງສືຂອງ
    ປະຊາຊົນກໍໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 54% ໃນປີ 1995 ເປັນ 74% ໃນປີ 2000, ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງ
    ຊາດກໍໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ.

ດ້ານສາທາລະນະສຸກແມ່ນໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຍົກລະດັບການກວດພະຍາດ ແລະ ປິ່ນປົວພະຍາດ,
ເປີດກວ້າງບັນດາສູນບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກເຮັດໃຫ້ອັດຕາການຕາຍຂອງເດັກຕໍ່າກວ່າ 5
ປີ ໄດ້ຫູຸດລົງຈາກ 114 ຄົນຕໍ່ເດັກ 1.000 ຄົນ ໃນປີ 1995 ເປັນ 97 ໃນປີ 2000 ແລະ ອັດຕາການ
ຕາຍຂອງແມ່ຕໍ່ເດັກເກີດມີຊີວິດ 100.000 ຄົນ ໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ 656 ຄົນ ໃນປີ 1995 ເປັນ 500
ຄົນ ໃນປີ 2000.

  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ V (2001-2005): ເປົ້າໝາຍລວມຂອງແຜນການ 5 ປີ ໄລຍະນີ້ແມ່ນຮັບປະກັນໃຫ້ປະເທດສືບຕໍ່ມີຄວາມສະຫງົບທາງດ້ານສັງຄົມ ແລະ ມີສະຖຽນລະພາບ
    ທາງດ້ານການເມືອງຢ່າງໜັກແໜ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍໄດ້ວາງ
    ຍຸດທະສາດຄື: ຍຸດທະສາດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ, ຍຸດທະສາດການເຕີບໂຕ ແລະ
    ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກແຫ່ງຊາດ, ຍຸດທະສາດການພັດທະນາເຂດພາກເໜືອ ນອກນີ້ຍັງມີນິຕິກຳຕ່າງໆ
    ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ວິໄສທັດ 2020 ຂອງລັດຖະບານຄືການນຳເອົາປະເທດຊາດຫຼຸດອອກຈາກ
    ຄວາມດ້ອຍພັດທະນາ, ລັດຖະບານ ຕີລາຄາສູງຄວາມສຳຄັນຂອງການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ
    ແລະ ເລັ່ງໃສ່ພັດທະນາໃຫ້ ສປປ ລາວ ກາຍເປັນປະເທດເຊື່ອມໂຍງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ພ້ອມທັງ
    ຍາດແຍ່ງເອົາການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດເຂົ້າໃສ່ຂະແໜງທີ່ເປັນທ່າແຮງຂອງປະເທດເປັນຕົ້ນ: ບໍ່ແຮ່,
    ໄຟຟ້າເພື່ອພັດທະນາ ສປປ ລາວ. ເຖິງວ່າ ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນໄລຍະນີ້ຈະປະສົບກັບຫຼາຍບັນຫາຈາກສະພາບການຜັນແປຂອງສາກົນ ແລະ ພາກພື້ນ ແຕ່ພາຍໃຕ້ການນຳພາຢ່າງມີໄຫວ
    ພິກຂອງພັກ ແລະ ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງລັດຖະບານເຮັດໃຫ້ປະເທດສາມາດຮັກສາສະຖຽນລະ
    ພາບໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ເສດຖະກິດ ຮັກສາໄດ້ລະດັບການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໂດຍສະເລ່ຍ GDP
    ຂະຫຍາຍຕົວ 6,3% ຕໍ່ປີ, ລາຍໄດ້ຕໍ່ຫົວຄົນບັນລຸ491 ໂດລາ, ອັດຕາເງິນເຟີ້ ກໍໄດ້ມີສະຖຽນລະພາບ
    ຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ຫຼຸດລົງ ຢູ່ໃນລະດັບໜຶ່ງຕົວເລກຈາກ 15,5% ໃນປີ 2003 ເປັນ 7,8% ໃນປີ
    2005. ໂຄງປະກອບເສດຖະກິດໄດ້ຫັນປ່ຽນໄປຕາມທິດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ
    ເທື່ອລະກ້າວ, ໂຄງປະກອບຂອງຂະແໜງກະສິກຳຕໍ່ GDP ໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ 51% ໃນປີ 2000 ເປັນ
    45,4% ໃນປີ 2005, ສ່ວນໂຄງປະກອບຂອງຂະແໜງອຸດສາຫະກຳໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 23,3%   ເປັນ
    28,2% ແລະ ບໍລິການໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 25,7% ເປັນ 26,4%; ດ້ານການພົວພັນການຄ້າກັບຕ່າງ
    ປະເທດໃນຊຸມປີນີ້ມີການເຕີບໂຕຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກສະພາບການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ເຮັດ
    ໃຫ້ມູນຄ່າການສົ່ງອອກເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 325 ລ້ານໂດລາ ໃນປີ 2000 ເປັນ 456 ລ້ານໂດລາ ໃນປີ
    2005; ດ້ານການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດ ເຫັນວ່າມີບັນຍາກາດຟົດຟື້ນ ເຊິ່ງສາມາດດຶງດູູດການລົງທຶນ
    ຈາກຕ່າງປະເທດໄດ້ທັງໝົດ 585 ໂຄງການ ເປັນທຶນຈົດທະບຽນທັງໝົດ 2,8 ຕື້ໂດລາ ແລະ ຍ້ອນ
    ໄດ້ຂະຫຍາຍການຮ່ວມມື ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບກຽດໃນການ
    ເປັນເຈົ້າພາບຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາເຊມຄັ້ງທີ 10, ກອງປະຊຸມລັດຖະສະພາອາຊຽນ ແລະອື່ນໆ;
    ດ້ານວຽກງານສຶກສາໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບເຮັດໃຫ້ອັດຕາ
    ເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມເພີ່ມຈາກ 77,3% ເປັນ 84,3%,ນັກສຶກສາລະດັບມະຫາວິທະຍາໄລ ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ
    8.800 ຄົນ ເປັນ 12.100 ຄົນ ແລະ ໄດ້ເປີດມະຫາວິທະຍາໄລຂຶ້ນຕື່ມ 2 ແຫ່ງຄື: ມະຫາວິທະຍາໄລ
    ສຸພານຸວົງ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລຈຳປາສັກ; ດ້ານວຽກງານສາທາລະນະສຸກໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ
    ພັດທະນາເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ໄດ້ຂະຫຍາຍການບໍລິການໄປສູ່ເຂດຊົນນະບົດ ແລະ ຫ່າງໄກສອກ
    ຫຼີກ. ສິ່ງພົ້ນເດັ່ນແມ່ນການສະໜອງຖົງຢາປະຈຳບ້ານເພີ່ມຂຶ້ນກວ່າ 3 ເທົ່າ, ສຸກສາລາເພີ່ມຂຶ້ນກວ່າ
    40% ຍ້ອນການຂະຫຍາຍການບໍລິການດັ່ງກ່າວ ສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນມີທ່າອ່ຽງດີຂຶ້ນເທື່ອລະ
    ກ້າວເຮັດໃຫ້ອາຍຸຍືນສະເລ່ຍເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 59 ປີ ເປັນ 65 ປີ. ສຳລັບວຽກງານການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມ
    ທຸກຍາກ; ແມ່ນເປັນໃຈກາງຂອງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ເຊິ່ງໃນໄລຍະ 5 ປີນີ້ ຄອບຄົວ
    ທຸກຍາກໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ 304.100 ຄອບຄົວ ໃນປີ 2000 ເປັນ 166.600 ຄອບຄົວ ໃນປີ 2005.
  • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VI (2006-2010): ຈຸດໝາຍຂອງແຜນໄລຍະນີ້ແມ່ນຍູ້ແຮງການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດດ້ວຍຈັງຫວະໄວ ແລະ ປົວແປງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ,
    ປ່ຽນແປງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຢ່າງແຂງແຮງ, ໂຄງປະກອບແຮງງານໃຫ້ໄປຕາມທິດສ້າງພື້ນຖານ
    ເສດຖະກິດການຜະລິດເປັນສິນຄ້າຫຼາຍຮູບແບບໂດຍອີງໃສ່ຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນທີ່ອຸດົມຮັ່ງມີ
    ຂອງປະເທດ, ສ້າງລະບົບລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດກ້າວຂຶ້ນສັງຄົມນິຍົມຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ສືບ
    ຕໍ່ເປີດກວ້າງໄປຄຽງຄູ່ກັບການຍາດເອົາກາລະໂອກາດທີ່ອຳນວຍໃນການພົວພັນເສດຖະກິດກັບຕ່າງ
    ປະເທດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ສ້າງບາດກ້າວກະໂດດໃຫ້ແກ່ການຫັນປ່ຽນທາງດ້ານປະລິມານຂອງການ
    ສຶກສາ ແລະ ສ້າງຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ນຳໃຊ້ວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີກາຍເປັນກຳລັງດັນ
    ແຫ່ງການພັດທະນາເທື່ອລະກ້າວ. ພັດທະນາວັດທະນະທຳ ແລະ ສັງຄົມ ໄປຄຽງຄູ່ກັບການເຕີບໂຕ
    ເສດຖະກິດ, ສືບຕໍ່ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ, ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ, ຫຼຸດຜ່ອນປະກົດການຫຍໍ້
    ທໍ້ໃນສັງຄົມ, ຮັບປະກັນສະຖຽນລະພາບດ້ານການເມືອງ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍດ້ານ
    ສັງຄົມ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດຊາດຢ່າງໜັ້ກແໜ້ນ.

ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄລຍະ 5 ປີ ເຫັນວ່າມີການເຕີບໂຕຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ມີຈັງຫວະໝັ້ນ
ທ່ຽງ, GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 7,9%, ລາຍໄດ້ສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນບັນລຸ 1.069 ໂດລາ/ປີ ໃນປີ
2010, ອັດຕາເງິນເຟີ້ສະເລ່ຍ 5 ປີ ແມ່ນ 5,09%, ໂຄງປະກອບເສດຖະກິດ ແລະ ການສ້າງມູນຄ່າ
ເພີ່ມຂອງບັນດາຂະແໜງການໄດ້ມີການເໜັງຕີງໃນລະດັບທີ່ດີ ແລະ ຖືກຕາມທິດທີ່ກຳນົດໄວ້ພໍສົມ
ຄວນສະເລ່ຍ 5 ປີຂະແໜງກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ກວມເອົາ 30,4%, ອຸດສາຫະກຳ ກວມເອົາ 26,1% ແລະ
ບໍລິການກວມເອົາ 37,2%, ໃນໄລຍະ 5 ປີ ສາມາດດຶງດູດການລົງທຶນເອກະຊົນພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະ
ເທດໄດ້ທັງໝົດ 1.022 ໂຄງການ, ເປັນທຶນຈົດທະບຽນທັງໝົດ 11,01 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ຂະແໜງ
ກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 4,0%, ການຜະລິດຂອງຂະແໜງກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ແມ່ນໄດ້
ຮັບການພັດທະນາ ແລະ ສາມາດຕອບສະໜອງສະບຽງອາຫານຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການພາຍໃນໄດ້ໂດຍ
ພື້ນຖານ; ເປັນຕົ້ນແມ່ນເຂົ້າໃນແຕ່ລະປີສະເລ່ຍປະມານ 2,9 ລ້ານໂຕນຕໍ່ປີ ນອກຈາກການຜະລິດເຂົ້າ
ແລ້ວ ຍັງມີການຜະລິດພືດສະບຽງອາຫານເພື່ອສະໜອງການບໍລິໂພກ ແລະ ປ້ອນໂຮງງານແປຮູບ
ເຊັ່ນ:ສາລີ, ມັນຕົ້ນ, ອ້ອຍ, ພືດຜັກຕ່າງໆ, ດ້ານອຸດສາຫະກຳ ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 12,6%
ຕໍ່ປີ ເດັ່ນກວ່າໝູ່ແມ່ນການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ, ອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ແລະ ອຸດສາຫະກຳໄຟຟ້າ; ສຳລັບ
ຂະແໜງບໍລິການ ເຫັນວ່າ ຂະຫຍາຍຕົວຊ້າກວ່າຂະ ແໜງອຸດສາຫະກຳສະເລ່ຍ 8,4% ຕໍ່ປີ; ໃນນັ້ນ
ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນການຄ້າຂາຍຍົກ-ຂາຍຍ່ອຍ, ການສ້ອມແປງ, ການບໍລິການຂອງລັດ, ການຄົມະນາ
ຄົມຂົນສົ່ງ, ໂຮງແຮມ, ຮ້ານອາຫານ ແລະ ອື່ນໆ. • ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ
VII (2011-2015): ເປັນແຜນສືບຕໍ່ໝາກຜົນທີ່ຍາດມາໄດ້ໃນແຜນການ 6 ຄັ້ງຜ່ານມາ ແລະ ທັງ
ເປັນແຜນສືບຕໍ່ບຸກທະລຸ ໂດຍມີ 4 ດ້ານຄື: (1) ບຸກທະລຸດ້ານຈິນຕະນາການ, (2) ບຸກທະລຸດ້ານ
ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, (3) ບຸກທະລຸລະບົບກົນໄກ, ລະບອບ, ລະບຽບການບໍລິຫານ
(4) ບຸກທະລຸດ້ານແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນ, ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງທາງດ້ານເສດຖະກິດ-
ສັງຄົມຢ່າງມີຈຸດສຸມ. ເຊິ່ງມີເປົ້າໝາຍສ້າງໃຫ້ໄດ້ອັດຕາການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດທີ່
ໄວ ແລະ ໝັ້ນທ່ຽງ, ຮັກສາສະຖຽນລະພາບຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບ
ຮ້ອຍຂອງສັງຄົມ, ເປັນການພັດທະນາທີ່ເນັ້ນໜັກຄຸນນະພາບ ແລະ ຄວາມຍືນຍົງ, ບັນລຸໃຫ້ໄດ້ເປົ້າ
ໝາຍສະຫັດສະຫວັດດ້ານການພັດທະນາ (MDGs)ໃນປີ 2015 ແລະ ສ້າງປະຖົມປັດໃຈເບື້ອງຕົ້ນໃນ
ການຫັນປະເທດ ເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝໃນອະນາຄົດ. ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນໄລຍະ 4 ປີ ເຫັນວ່າເສດຖະກິດມີການເຕີບໂຕຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ໝັ້ນທ່ຽງ, ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບສະແດງ
ອອກອັດຕາການຂະຫຍາຍຕົວຂອງລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນ (GDP) ໂດຍສະເລ່ຍເພີ່ມຂຶ້ນ
8,0% ໃນນັ້ນຂະແໜງກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ເພີ່ມຂຶ້ນໂດຍສະເລ່ຍ 2,9%, ຂະແໜງອຸດສາຫະກຳ ເພີ່ມ
ຂຶ້ນໂດຍສະເລ່ຍ 11,6% ແລະ ຂະແໜງບໍລິການເພີ່ມຂຶ້ນໂດຍສະເລ່ຍ 8,7%, ຄາດຄະເນ ປີສຸດທ້າຍ
ທີ່ຍັງເຫຼືອເສດຖະກິດຈະສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວໃນຈັງຫວະ 7,5% ຂຶ້ນໄປ. ການປ່ຽນແປງໂຄງປະ
ກອບເສດຖະກິດ ເຫັນວ່າ ຄ່ອຍໆປ່ຽນຈາກຂະແໜງ ກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ ໄປສູ່ຂະແໜງອຸດສາຫະກຳຕາມ
ທິດທາງແຜນການ 5 ປີວາງໄວ້ຄື: ຂະແໜງກະສິກຳກວມ 23,0%, ອຸດສາຫະກຳ ກວມ 39,0%
ແລະ ບໍລິການກວມ 38,0%, ອັດຕາເງິນເຟິີ້ ໄດ້ເໜັງຕີງໃນລະດັບທີ່ກຳນົດໄວ້ (ຕໍ່າກວ່າອັດຕາການ
ຂະຫຍາຍຕົວຂອງເສດຖະກິດ) ອັດຕາເງິນເຟີ້ສະເລ່ຍ 4 ປີ ຢູ່ໃນລະດັບ 5,84%, ອັດຕາແລກປ່ຽນ
ມີຄວາມສະຫງົບ ແລະ ໝັ້ນທ່ຽງຄ່າເງິນກີບທຽບກັບເງິນສະກຸນຫຼັກຢູ່ໃນລະດັບ 5%, ປະລິມານເງິນ
M2 ໄດ້ມີການເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕາມກົນໄກຕະຫຼາດໃນລະດັບທີ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ ແລະ ບໍ່ກະ
ທົບກັບອັດຕາເງິນເຟີ້.

ຜ່ານໄລຍະດັ່ງກ່າວເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງຄືແນວໃດ?

ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນໄລຍະ 40 ປີທີ່ຜ່ານມານັ້ນ
ໂດຍພາຍໃຕ້ການນຳພາອັນສະຫຼາດສ່ອງໃສ ແລະປະດິດສ້າງຂອງພັກ ແລະ ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ມຸ່ງໝັ້ນ
ໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງລັດຖະບານເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ມີການພັດທະນາຢ່າງ
ຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ມີຈັງຫວະການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ດີ, ເສດຖະກິດ ມີການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວ, ໝັ້ນທ່ຽງ,
ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບ, ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ, ອັດຕາຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນຫຼຸດລົງ, ລະ
ດັບຊີວິດການເປັນຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່ານັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ ເຊີ່ງສະແດງອອກຈາກການເຕີບໂຕຂອງ
ເສດຖະກິດ ໃນແຜນການ 5 ປີແຕ່ລະໄລຍະຄື:

  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງ I (1981-1985) GDP ຂະຫຍາຍຕົວເພີ່ມຂຶ້ນສະເລ່ຍ 8,4% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ II (1986-1990) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 4,4% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ III (1991-1995) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 6,8% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ IV (1996-2000) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 6,2% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ V (2001-2005) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 6,3% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ VI (2006-2010) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 7,9% ຕໍ່ປີ.
  • ແຜນການ 5 ປີຄັ້ງທີ VII (2011-2015) GDP ຂະຫຍາຍຕົວສະເລ່ຍ 4 ປີ ແມ່ນ 8,0% ຕໍ່ປີ,
    ສຳລັບປີສຸດທ້າຍຄາດຄະເນບໍ່ຫຼຸດ 7,5% ຕໍ່ປີ.
  • ອັດຕາຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊົນໄດ້ຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງ(ຂໍ້ມູນຈາການສໍາຫຼວດ LECS) ຈາກ 33,5%
    ໃນສົກປີ 2002-2003 ມາເປັນ 23,2% ໃນປີ 2012-2013 ແລະ ຄາດໝາຍຂອງແຜນການ 5 ປີ
    ຄັ້ງທີ VII ວາງໄວ້ແມ່ນ 19%.

ຂໍອະນຸຍາດຮຽນຖາມທ່ານຕື່ມວ່າ: ຄຽງຄູ່ກັບຜົນງານ ແລະ ຈຸດດີຄືດັ່ງກ່າວແລ້ວ ຍັງມີຂໍ້ຄົງຄ້າງ ແລະ
ສິ່ງທ້າທາຍຫຍັງແດ່ ທີ່ຈະຕ້ອງແກ້ໄຂໃນຕໍ່ໜ້າ?

ຄຽງຄູ່ກັບຜົນສໍາເລັດທາງດ້ານການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນກໍ
ຍັງມີບາງຂໍ້ຄົງຄ້າງທີ່ຍັງເປັນບັນຫາສິ່ງທ້າທາຍຕໍ່ການພັດທະນາຂອງປະເທດພວກເຮົາ, ເຖິງວ່າ ລວມ
ຍອດຜະລິດຕິພັນພາຍໃນ ແລະ ລາຍຮັບຕໍ່ຫົວຄົນຈະມີທ່ວງທ່າດີຂຶ້ນໃນແຕ່ລະໄລຍະ, ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນ
ສ່ອງແສງການກະຈາຍລາຍໄດ້ໃຫ້ປະຊາຊົນໃນທ້ອງຖິ່ນຢ່າງທົ່ວເຖິງ, ໂດຍສະເພາະເຂດຫ່າງໄກ
ສອກຫຼີກ, ການເຕີບໂຕສວ່ນໃຫຍ່ແມ່ນຍັງອາໃສທ່າແຮງຈາກຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດ, ການຫັນປ່ຽນ
ໂຄງປະກອບເສດຖະກິດເຫັນວ່າອຸດສາຫະກຳໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຊ້າ ເມື່ອທຽບໃສ່ການບໍລິການຊຶ່ງ
ສະແດງໃຫ້ເຫັນການຫັນໄປສູ່ອຸດສາຫະກຳບໍ່ທັນເຂັ້ມແຂງ, ຄວາມຕ້ອງການໃນການພັດທະນາຍັງ
ມີສູງກວ່າຄວາມສາມາດໃນການສະໜອງ.ໃນຕໍ່ໜ້າລັດຖະບານກໍຈະໄດ້ສືບຕໍ່ນໍາພາປະ
ເທດຊາດ ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກປະເທດດ້ອຍພັດທະນາໃຫ້ໄດ້ໂດຍພື້ນຖານ ແລະ ພວກເຮົາ ຈະໄດ້ທົບທວນ
ຄືນບັນດາຄາດໝາຍຕ່າງໆເປັນຕົ້ນ: ຄາດໝາຍ MDG; ການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ລຶບລ້າງ
ຄວາມທຸກຍາກຕິດພັນກັບວຽກງານ 3 ສ້າງ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນກໍກະກຽມສະຫຼຸບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ
ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VII (2011-2015) ແລະ ສ້າງແຜນການ 5 ປີ ຄັ້ງທີ
VIII (2016-2020); ຍຸດທະສາດຮອດປີ 2025 ແລະ ວິໄສທັດຮອດປີ 2030, ເຊິ່ງເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍ
ແມ່ນສ້າງຄວາມຢູ່ດີກິນດີໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ປະເທດຊາດມີຄວາມມັ່ງຄັ່ງສີວິໄລ, ຖືເອົາການພັດທະນາ
ເສດຖະກິດເປັນໃຈກາງ, ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບປອດໄພ, ສິ່ງແວດລ້ອມມີຄວາມຍືນຍົງ, ຫັນ ສປປ
ລາວ ເປັນປະເທດອຸດສາຫະກໍາ ແລະ ທັນສະໄໝ ແລະ ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືກັບສາກົນ.

ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ພວກເຮົາພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ວ່ອງໄວ ທັນສະ... ພວກເຮົາພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ວ່ອງໄວ ທັນສະໄໝ ໃນພາກພື...
ພີທີທີ (ລາວ) ກຽມວາງຮາກຖານທົ່ວເຖິງໃນ ສ.ປ.ປ ລາວ... ທ່ານນິສິດພົງວຸດທິປຣະພັນຜູ້ອໍານວຍການບໍລິສັດພີທີທີ(ລາວ) ຈໍາກັດ...
ທິບພະຍະ ປະກັນໄພ ພວກເຮົາມີຄວາມມຸ້ງໝັ້ນ ກ້າວໄປສູ່ຄວາ... ບໍລິສັດທິບພະຍະປະກັນໄພຈຳກັດແຫ່ງສປປລາວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສ້າງຕັ້ງ...
BMW ໄດ້ຖືກຈັດອັນດັບໃຫ້ເປັນລົດທີ່ມີຊື່ສຽງອັນດັບ 1 ຂ... ທ່ານກວັກໂຫວກຸນ ປະທານ ພຣີມຽມໂອໂຕລາວ ໄດ້ໃຫ້ກຽດຕອບສໍາພາດເມື່ອບໍ...
ທະນາຄານຮ່ວມທຸລະກິດ ລາວ ຫວຽດ ບາດກ້າວຂອງການເປັນໜຶ່ງໃ... ທ່ານ ຫງວຽນວັນບິ່ງ ຜູ້ອຳນວຍການໃຫຍ່ທະນາຄານຮ່ວມທຸລະກິດ ລາວ ຫວຽດ...
ກ​ຣິດ​ຕະ​ພົງ ກ​ຣຸບ ປະກອບສ່ວນພັດທະນາປະເທດຊາດ... ກ​ຣິດ​ຕະ​ພົງ ກ​ຣຸບ ປະກອບສ່ວນພັດທະນາປະເທດຊາດ ທ່ານ ບູລະພ...
ປະຕູເສດຖະກິດ, ແຫຼ່ງຜະລິດພະລັງງານ, ເປັນສູນກາງບໍລິກາ... ທ່ານ  ປ.ອ   ກອງແກ້ວ ໄຊສົງຄາມ  ເຈົ້າແຂວງບໍລິຄໍາໄຊ ໄດ້ໃຫ້ກຽດຕອ...
ລາວ-ອັງກິດ ມີສາຍພົວພັນທາງການທູດມາດົນກວ່າ 60 ປີ.... ທ່ານ David Hugh Evans ເອກອັກຄະຣາຊະທູດ ອັງກິດ ປະຈໍາ ສປປ ລາວ ໄ...

Comments

comments

Ooh Laos 600×100
Main menu